Детално објаснување на принципите на работа на разменувачот на топлина (со дијаграми)

Основниот принцип на разменувачот на топлина е да пренесува топлина од течност со висока-температура на течност со ниска-температура-обично без директен контакт помеѓу двете-со користење на топлинска спроводливост и конвекција.
 Течноста со висока-температура ослободува топлина, која се пренесува низ ѕидот за размена на топлина.
 Топлината се спроведува низ металниот ѕид (или медиумот за размена на топлина).
 Течноста со ниска-температура ја апсорбира топлината, што резултира со пораст или пад на температурата.
 Целиот процес се придржува до вториот закон на термодинамиката, при што топлината спонтано тече од повисока температура кон пониска температура.

Врз основа на насоката на протокот на течноста, постојат три основни модели на проток за разменувачите на топлина:
 Со-струен тек (паралелен проток): двете флуиди течат во иста насока, а температурната разлика постепено се намалува.
 Контра-проток на струја (контра-проток): Двете течности течат во спротивни насоки, нудејќи најголема ефикасност на пренос на топлина.
 Вкрстен-проток: двете флуиди течат нормално една на друга; оваа конфигурација е компактна и широко користена.
 Меѓу нив, бројачот-сековниот распоред најчесто се користи во индустриски апликации каде што е потребна висока ефикасност.

Процесите за пренос на топлина генерално може да се опишат со користење на основната равенка на пренос на топлина.

Основна равенка за пренос на топлина:
Q=U × A × ΔTlm

Каде:

П: Стапка на пренос на топлина (W)
U: вкупен коефициент на пренос на топлина (W/m²·K)
О: Површина за пренос на топлина (m²)
ΔTlm: Логаритмска средна температурна разлика
Забелешки за равенката:
Зголемувањето на U или A може значително да го подобри капацитетот за пренос на топлина.
Поголемата температурна разлика резултира со посилна движечка сила за пренос на топлина.